Dulítið seint á ferðinni, en hér er gott fótboltagrín með Ricky Gervais og co (ég kann ekki ennþá að gera link á makkanum þannig að það verður að koppípeista):

http://www.youtube.com/watch?v=M3ABbTWrskM&search=Stephen%20Merchant%20Comedy%20Soccer%20Football

Eitthvað gott um þessar mundir:

Góð plata: Alright Still með Lily Allen (ég veit, ég er h....).
Góð bók: Lára gaf mér ævisögu Ricky Gervais í afmælisgjöf og hún er barasta skrambi skemmtileg.
Góð bíómynd: Það eina sem ég hef séð í bíó síðasta hálfa árið er Borat og hún er frussandi funny á köflum.
Góð fjárfesting: Look Around You sería 2 á DVD. Fyndnara verður það varla.
Góður matur: Allur þessi fitugi og óholli enski matur finnst mér hrikalega góður. Og ostarnir maður...
Góð hugmynd: Ég er stöðugt að fá einhverja netta hugara sem ég gleymi jafn óðum. Það væri líklega góð hugmynd að borða minna en pakka á dag af beef jerky. Eflaust baneitraður andskoti, en ljúffengur.
Gott gos: Cherry kók og Old Jamaica Ginger Beer
Góð skemmtun: Að horfa á myndband.
Góð ákvörðun: Að láta ekki gengi Liverpool á útivöllum hafa of mikil áhrif á geðheilsuna. Sérlega mikilvægt á þessum síðustu og verstu.
Gott markmið: Að losna við velmegunarbumbuna. Það er líklega óskhyggja - þegar búið er að skapa svona óskapnaði vaxtarskilyrði verður ekki aftur snúið. Ég vildi bara óska þess að ég fitnaði líka annars staðar á líkamanum, ekki eingöngu á maganum.

Hér í Tjalllandi fást ýmsar tegundir af poppkorni. Ég hef ekki séð ostapopp ennþá en Toffee popp er gríðarlega ljúffengt. Í gær keypti ég mér eitthvað sem nefnist Cinema sweet popp og var ekki hrifinn en bind miklar vonir við Honey mustard poppið sem ég ætla að prófa fljótlega.

Ævisaga mín (frh.)

Við tóku menntaskólaárin. Á háskólaárunum sá ég þennan brandara í sjónvarpinu: Q: Fyrir hvað stendur skammstöfunin Hi-Fi? A: High Figh. Endir.

Ég var á kaffihúsi áðan og hver skyldi koma röltandi inn annar en Mark Addy sem margir gætu munað eftir úr The Full Monty. Svo spottaði ég líka Hödda Magg fyrir utan Anfield um daginn. Það er hreinlega ekki þverfótandi fyrir stórstjörnum hérna.

Halló. Ég er þrítugur í dag. Af því tilefni hef ég ákveðið að skrifa ævisögu mína í bloggfærsluformi.

1. kafli

Æskuminningar

Ég man ekki eftir því að hafa fæðst, en dreg þó ekki í efa að sá atburður hafi átt sér stað. Ég man heldur ekki eftir því að hafa byrjað í Austurbæjarskólanum, en þaðan útskrifaðist ég árið 1992 með fjöldann allan af viðurkenningum í farteskinu. M.a. fyrir afburða leikni í borðtennis og yfirgripsmikla stærðfræðikunnáttu.

(meira síðar).

Jó! Helvíti mikið að gera, ítarlegt blogg á leiðinni en þangað til set ég hérna inn mynd af sætustu skvísunni í Liverpool.

Take me back to dear old Blighty

Well, við erum rokin til Lifrarpolls. Þurfum að vísu að eyða einni nótt í ræpupleisinu Manchester fyrst en það ætti að sleppa ef við höldum bara nægilega þétt fyrir nefið til að finna ekki þennan megna skítafnyk sem umlykur Old Trafford og næsta nágrenni. Svo var Robbie Fowler búinn að lofa því að taka á móti okkur í Liverpool á þriðjudaginn. Hver veit nema maður bjóði honum upp á einn bjór á Cavern klúbbnum fyrir viðvikið. Vona samt að hann fari ekki að draga Paul McCartney með sér því hann er víst svo leiðinlegur með víni. Heyrumst.

Það lítur út fyrir að handritshöfundar áströlsku sápuóperunnar Nágranna hafi ekki einungis óvenju næmt auga fyrir æsandi rómantík, magnþrunginni spennu og mannlegum harmleikjum heldur virðast þeir hafa afburða góðan tónlistarsmekk í ofanálag. Þáttur dagsins í dag ber t.d. nafnið Tangled Up in Roo, þáttur morgundagsins heitir Shelter from the Storm, svo kemur Tombstone Blues, Blood on the Max?, The Wicked Messenger, Hey Mr. Tambourine Sham, Licence to Swill, You're a Big Boy Now, Blonde on Blind og fleiri og fleiri titlar sem rekja má til Bobba Dælans. Aldrei hafði ég gert mér grein fyrir því hversu Nágrannar og Dælan bindast órjúfanlegum böndum.

Annars bind ég miklar vonir við að Bobby haldi tónleika einhversstaðar í Englandi í vetur. Hann er ein af fáum gömlum hetjum sem ég á eftir að sjá á sviði. Ég ætla að reyna eins og ég get að komast á Madness og Pogues sem eru að spila í vetur og vonandi spilar Morrissey eitthvað í Englandi líka. Ef ég væri væri moldríkur siðleysingi myndi ég ráða Morrissey til að búa heima hjá mér og taka óskalög þegar mér hugnaðist svo. Eða ræna honum og skipa honum að syngja fyrir lífi sínu. Að lífið sé einn langur Morrissey konsert - það er draumurinn.

Ég á erfitt með að mynda mér ákveðna skoðun á Dave Navarro í Rockstar:Supernova. Ég á það til að digga hann en þeim stundum hefur fjölgað upp á síðkastið sem mig langar bara til að berja hann. Eitt er þó víst: perralegri einstaklingur finnst ekki á þessari jarðkringlu. Hann fær plús fyrir það.

Að endingu vil ég koma þeirri skoðun minni á framfæri að lagið Just Like Jesse James með Cher er að öllum líkindum besta lag heims.

Mikið er gott að lofta aðeins út tilgangslausu blaðri og vitleysu öðru hvoru. Ahhhh....

Jæja, eftir að hafa eytt lööööööngum tíma í símanum við að reyna að ná í gegn í miðasöluna á Anfield tókst mér loksins að bóka miða á Liverpool - Newcastle leikinn þ. 20 sept. Ég pantaði miða í Centenary stúkuna (sjá mynd), hef farið tvisvar áður á Anfield og sat þá í fyrst í Anfield Road stúkunni og svo í Main Stand stúkunni þannig að eftir Newcastle leikinn mun ég einungis eiga eftir að prófa Kop stúkuna margfrægu - en það hlýtur að koma að því fyrr en seinna. Fyrir þá sem ekki vita erum við fjölskyldan að fara að flytja til Liverpool þ. 18 sept og verðum í eitt ár, ég í mastersnámi í Háskólanum í Liverpool og Lára verður í fjarnámi í HÍ. Liverpool er, eins og allir vita, þekkt sem "París Bretlandseyja" og því verður þetta án efa stuð, og jafnvel fjör líka.

Heyrðu já - Árni Johnsen fékk uppreist æru. Frábært. Öldungis frábært alveg hreint. Yndislegt.

Það er líklega best að vera með skopskynið í lagi til að geta hlegið að þessari andskotans vitleysu.

Rock Star Supernova raunveruleikaþátturinn í gær var súúúakalegur! Hápunkturinn var klárlega þegar Dilana lá uppi í rúmi með Storm og grenjaði. Simpsons aðdáendur í hópi áhorfenda hafa eflaust kveikt á því sama og ég: Dilana grætur nákvæmlega eins og tvíburasysturnar Patty og Selma. Svo sér maður hvað gerist í kvöld - ég er a.m.k. búinn að leggja mitt af mörkum með því að kjósa Magna ca. 50 sinnum (breytti klukkunni á tölvunni minni í Honolulu tíma). Ef allt fer á versta veg þá er hann Magni minn allavega búinn að sjá höfundum áramótaskaupsins fyrir nægu efni fyrir 7 skaup. Ég er strax farinn að hlakka til að sjá Björgvin Franz með gerviskallann og gervihökutoppinn. Ég er líka handviss um að textarnir sem hann kemur til með að syngja verða óborganlega sniðugir. Er þetta tilgangslausasta bloggfærsla sem ég hef skrifað? Ég held það barasta.

Make the garden famous!

Þetta kallar maður að gera garðinn frægan. Tékkið á stjörnunum sem eiga verk eftir Arnór Bílveltu.

Við erum að fara í sumarbústað um helgina. Lára var áðan að velta því fyrir sér hvort við þyrftum að taka sængurver með okkur. Ég hef meiri áhyggjur af því hvort óhætt sé að að leggja upp í ferðina án þess að taka Magnús Ver með okkur.

What Famous Leader Are You?
personality tests by similarminds.com

Hnekk is Bekk!

Hann Hnakkus byrjaði víst að blogga aftur fyrir mörgum mánuðum síðan en ég var bara að fatta það núna í dag. Það var svosem í lagi því ég fékk nokkurra mánaða skammt af Hnakkusi beint í æð í stuttum tíma og um mig fór gamli vellíðunarstraumurinn sem ég var farinn að sakna svo mjög. Að sjálfsögðu er hvert einasta orð sem meistarinn lætur út úr sér merkilegra en nokkurt guðsorð en ég ætla samt að leyfa mér að mæla sérstaklega með eftirfarandi pistlum:

Draugagangur á Morgunblaðinu

Kvikmyndagagnrýni um nýjustu mynd Tom Cruise

og

Hörkutól úr Árbænum

Hnakkus er sannleikurinn og Hnakkus er samviskan. Ekki streitast á móti - fallið ljúflega í mjúkan, en þó ákveðinn faðm Hnakkusar og ykkur verður borgið.

Nú virðist allt stefna í það að hollenski framherjinn Dirk Kuyt gangi til liðs við Liverpool. Ef það gengur eftir mun framlína Liverpool líta nokkurn veginn svona út:

Dirk Kuyt


Craig Bellamy


Robbie Fowler


Peter Crouch


Þetta hlýtur barasta að vera einhver ófríðasta framlína í heiminum í dag, jafnvel ljótasta framlína allra tíma. Það segir sína sögu þegar Robbie kallinn Fowler á séns í titilinn "myndarlegasti framherjinn". Ekki það að ég sé að kvarta, þetta er nákvæmlega eins og ég vil hafa það. Getur einhver bent mér á fallegan fótboltamann sem getur eitthvað? Fyrir utan Janus Guðlaugsson auðvitað?

Ég hef aldrei hlustað neitt af viti á Sigur Rós, hef í mesta lagi heyrt einstaka brot úr lögunum þeirra í útvarpinu og einhverjum bíómyndum og ekki þótt mikið til þess koma. Hef löngum haft á tilfinningunni að tónlistin þeirra sé tilgerðarleg, ofmetin og fyrst og fremst leiðinleg, án þess þó að hafa nokkuð fyrir mér í þeim efnum. En svo horfði ég á tónleikana þeirra á Klambratúni í beinni útsendingu í sjónvarpinu í kvöld og viti menn! Álit mitt á Sigur Rós hefur breyst til mikilla muna. Þeir eru miklu verri en ég hélt.

Morrissey bókin sem ég pantaði er ekki ennþá komin. Þessa dagana tekur það mig ca. 4 ár að lesa eina bók þannig að ég ætla rétt að vona að þeir hjá Amazon fari að spýta í lófana. Og þó ekki - ég vil helst ekki að bókin verði öll út í slefi þegar hún kemur loksins.