Hrikagedveiki

Ég er ömurlegur bloggari. Það er staðreynd. Hið sama gildir ekki um Bubba M. Kóngurinn neitar að láta þegna sína lifa í stöðugri óvissu heldur uppfærir reglulega heimasíðuna sína með nýjustu fregnum af sér og sínum:

Sun Apr 10, 2005 6:39 pm

fleirri frettir vid eru ad klara ad mixa a tessari stundu rapplag sem er bara hrikagedveiki vid bardi og oskar stefnum ad lata setja okkur i formalin eftir tessar plotur eg er buin ad vinna med morgum um afina en bardi er stakur kvistur a grei nei hann er ledurblaka heilog ledurblaka sem fligur um a gummikendum vangum sinum og dalir snilli sinni ohikad yfir mig annars verda tvennir tonleikar 6 juni i tjodleikhusinu 25 ara labb i gegnum soguna eg er annars bara i studi og held ad tessar plotur seu bara snild bubbin

Annars er bara allt í fíling. Brúðkaupsundirbúningur (heyrði að vísu um daginn að það væri politically incorrect að tala um brúðkaup - að kaupa brúði o.s.frv....) í fullu svingi og gott ef sumarið er ekki bara að láta á sér kræla. Það finnst a.m.k. hárgeiðsludömunni minni sem klippti mig þessari fínu raðmorðingjaklippingu fyrir skömmu undir því yfirskini að þetta væri "sumarklippingin." Eftir heimsókn til Adda frænda er Ipodinn minn orðinn stútfullur af fyrirtaks niðurgangi og því ekki úr vegi að birta hér nýjan topp 5 lista yfir uppáhalds Ipod lögin mín þessa stundina:

1. Prince - Alphabet Street (þ.e.a.s. fyrstu 3 mínúturnar, slekk alltaf á því þegar gellan byrjar á þessu hræðilega rappi)
2. The Five Stairsteps - Ooh Child
3. The Smiths - Paint a Vulgar Picture
4. Supergrass - Pumping on your Stereo
5. Wu-Tang Clan - Gravel Pit

Mér lýst hörkuvel á nýja páfann og hef alla trú á á honum takist að hefja embætti páfa til vegs og virðingar á nýjan leik. Svo er hann líka svo déskoti sexy.

iPod-inn minn er algjört æði. Lára gaf mér þennan gæðagrip í jólagjöf og ég get vart lýst því hversu mikla gleði hann hefur veitt mér síðan. Hlutir sem áður fyrr voru böggandi, eins og t.d. að labba, eru leikur einn með eitt stykki iPod í vasanum. Skemmtilegast þykir mér að stilla á "Shuffle songs" og leyfa spilaranum að velja lögin sjálfur. Mér er alveg sama þótt annað hvert lag sem hann velur sé með Ice-T, ég fyrirgef honum það því mér þykir bara svo vænt um hann. Svo er Ice-T líka kyngimagnaður karakter. Eini ókosturinn sem ég sé við iPod-inn minn eru heyrnatólin - þau detta sífellt úr eyrunum á mér. Ölvir vill meina að þar sé um að kenna óhóflegri eyrnastærð minni en ég gef lítið fyrir slíka speki frá akfeitum einstaklingi. Núna er ég með með 527 lög inni á spilaranum en hann ræður víst við ca. 9000 lög þannig að ég ætti að geta bætt við örfáum smellum með Carly Simon og Maus. Það virðist nefnilega vera að lög sem mér hefur hingað til þótt ekkert spes öðlist nýtt líf þegar þau hljóma úr iPod-num. Þess ber glögglega merki á listanum sem fer hér á eftir. Aldrei hefur hommatungumálið franska hljómað jafn unaðslega í mín eyru. iPod - Byggir Brýr!

Eftirlætis iPod-lögin mín þessa vikuna eru:

1. MC Solaar - Paradisiaque
2. Happy Mondays - Hallelujah
3. Ol´ Dirty Bastard - Shimmy Shimmy Ya
4. Patsy Cline - Back in Baby´s Arms
5. Rockwell feat. Michael Jackson - Somebody´s Watching Me

Já og svo vantar mig fleiri lög inn á iPod-inn. Hver á og tímir að gefa mér? T.d. dreymir mig um Do You Believe in Love með Huey Lewis. Anyone?

Að vaska upp er góð skemmtun...

Þ.e.a.s. ef maður er í þeirri aðstöðu að geta hlustað á skemmtilega tónlist á meðan maður vaskar upp - annars er það fjandanum leiðinlegra. Þess vegna kemur það sér mjög illa að nánast allar útvarpsstöðvar á Íslandi bjóða upp á fátt annað en úldmeti daginn út og inn. Ég gerði litla tilraun meðan ég vaskaði upp á föstudaginn. Tilraunin gekk út á að athuga hversu mörg lög í röð ég gæti hlustað á áður en ég neyddist til að skipta um stöð. Skemmst er frá því að segja að sigurvegararnir voru tveir - jafntefli varð milli Útvarps Latabæjar og Létt 96,7 með 3 lög á kjaft. Lögin voru þessi:

Útvarp Latibær:

1. Stjórnin - Láttu Þér Líða Vel
2. Ómar Ragnarsson - Ligga Ligga Lá
3. Stjórnin - Sumarlag

Þegar "Hjólin í Strætó segja ding-ding-ding" byrjaði að hljóma gat ég ekki meir og skipti yfir á:

Létt 96,7:

1. Richard Marx - Right Here Waiting
2. Glen Medeiros - Nothing´s Gonna Change My Love For You
3. James Taylor - You´ve Got a Friend

Ég þraukaði í gegnum James Taylor en þegar viðurstyggileg söngrödd Joss Stone tók að ergja tóneyrað mitt slökkti ég á útvarpinu enda uppvaskinu lokið. Þess má geta að fyrsta lagið sem ég lenti á á Rás 2 var með Mugison og þar með var þátttöku þeirrar ágætu stöðvar í tilraunininni í raun lokið áður en hún hófst. Ég hef trú á því að Rás 2 hefði getað staðið sig betur á góðum degi - en hversu lengi þarf maður að hafa kveikt á Rás 2 áður en maður heyrir Mugison? Örugglega ekki lengi. Hvert var ég annars að fara með þessum skrifum? Það má Þorgeir Ástvaldsson vita.

Eldsnemma í gærmorgun skutlaði ég föður mínum upp á Leifsstöð. Þar fyrir utan var Helgi Pé að taka töskur út úr leigubíl, líklega á leiðinni til útlanda. Hvert skyldi Helgi hafa verið að fara? Kannski til Landsins Helga?

Það skyldi þó aldrei vera að maður byrjaði að lesa teiknimyndasögur á gamals aldri?

Dreymdi Whitney Houston í nótt og ætlaði af því tilefni að búa til topp 5 lista yfir bestu lög hennar. Skemmst er frá því að segja að ég man einungis eftir 3 lögum með henni sem verðskulda að komast á svona lista. Þetta er því:

Topp 3 - Bestu lög Whitneyjar:

1. How Will I Know?
2. My Love is Your Love
3. Saving All My Love For You

Arnar og Borgarholt

Jú jú það var sosum fínn niðurgangur að MR skyldi detta út úr Gettu Betur en þessir Borgarholtsgæjar eru samt strax farnir að fara illa í taugarnar á mér. Allt of öruggir með sjálfa sig þessir drengstaular og slíkt kann aldrei góðri lukku að stýra.

Mín kona í Ædolinu, hlunkurinn Ylfa Lind, fretaði á sig á föstudaginn og var satt að segja ljónheppin að lafa inni í keppninni. Ég held samt með henni áfram en grunar að keppurinn Davíð eigi eftir að eflast við hverja raun. Það má a.m.k. alls ekki vanmeta hann. Hann lyfti samt ekki neinum á föstudaginn var og það er áhyggjuefni. Ég fæ nefnilega ekki nóg af því að horfa á hann lyfta fólki.

Fór á Stuðmannamyndina í bíó um daginn. Hefði betur látið það ógert.

Dreymdi í nótt að kötturinn hennar Drafnar réðist á mig í þeim tilgangi að éta mig upp til agna. Þessum kattamartröðum mínum hefur fjölgað ískyggilega mikið upp á síðkastið og gera það að verkum að ég er orðinn lafhræddur við þessi óargardýr, þ.e.a.s. hræddari en áður. Hér áður fyrr var ég vanur að sýna a.m.k. smá lit og hreyta fúkyrðum í ketti sem urðu á vegi mínum til að reyna að fela ótta minn en þessa dagana sýni ég þessum verkfærum Satans óttablandna virðingu og fer bara yfir á hina gangstéttina eða sný við. Stórum hluta af þessu hatri mínu á köttum á ég að þakka bíómynd sem ég sá í sjónvarpinu þegar ég var í pössun hjá ömmu og afa þegar ég var lítill, líklega u.þ.b. sex til átta ára. Þessi mynd fjallaði um blinda konu sem dreymdi í sífellu að kettir væru að ráðast á sig og líklega hefur myndin endað þannig að þessi andstyggðarkvikindi hafa rifið vesalings konuna í sig, en þá var ég hættur að horfa enda löngu orðinn stjarfur af hræðslu. Man einhver eftir þessari mynd?

Loksins! Við þurfum ekki að bíða lengur! Krummi bloggar!!!

Ég þakka hamingjuóskir.

Búinn að vera með þessa déskotans fuglaflensu í viku. Ég hef áhyggjur af þessu, ég verð að segja það. Fátt er leiðinlegra en að hanga veikur heima - nema ef vera skyldi að hanga veikur heima með gesti frá útlöndum. En það er önnur og lengri saga.

Ég er að leggja drög að nýrri könnun hér á síðunni - þeirri fyrstu í háa herrans tíð. Stay tooned rasta!

Jæja!

Kominn heim og svona líka harðtrúlofaður. Brúðkaup snemmsumars. Endalaus hamingja. Meira síðar.

Christmas - Yule love it!

Hljómsveitin sem ég og Ölvir vorum í fyrir ca. 15-16 árum síðan, Tálknbogarnir, var eitt sinn með jólalag á tónleikadagskránni sinni. Við nenntum að vísu ekki að semja nýtt jólalag heldur tókum kaflann sem Roy Orbinson söng í laginu Handle With Care með fretasveitinni ógurlegu Traveling Wilburys (I´m so tired of being lonely...o.s.frv.), sem okkur þótti voðalega jólalegur, og sömdum við hann nýjan texta. Sá texti var eitthvað á þessa leið:

Árni er svo einmana
hann á enga vini
Nú dreymir hann um jól með Lárusi

Dýrt kveðið.

Annað kvöld erum við stungin af í sveitasæluna í borginni við Fischersundið yfir jól og áramót. Óska ég því lesendum mínum gleðilegra jóla og blablabla og þakka blablabla. Vonandi blablabla og blablabla.

Góðar stundir.

Reality is an illusion caused by lack of alcohol

Þriðja bjórkassanum á þremur vikum voru ekki gerð góð skil. Batnandi manni er best að lifa.

Ég er klofinn í afstöðu minni til Usher. Stundum er hann kúkur en stundum krútt. Krúttukúkur. Afstaða mín til lagsins Everybody´s Changing með Keane fer hinsvegar ekki á milli mála. Lagið er hættulega grípandi og fitukeppurinn sem syngur er dúlla.

En það er aukaatriði. Nú liggur fyrir að þrífa eldfast mót. Eitthvað skemmtilegt við að segja "eldfast mót." "Eldfast" er samt ekki uppáhalds orðið mitt. Uppáhalds orðið mitt er "frauð."

Það er greinilegt að fólk er komið í gott jólastuð - lemjandi og drepandi eins og þeim sé borgað fyrir það. What´s the frequency, Kenneth - spyr ég nú bara.

10 dagar þar til við fljúgum til kóngsins Köben. Það er 6 dögum of mikið.

Så’ Det Jul

Rak augun í auglýsingu framan á Fréttablaðinu í morgun:

JÓLALEST COCA-COLA KEMUR EFTIR 3 DAGA!

Eins og flestir vita er þetta vörubílalestin sem keyrir um með kók fyrir jólin. Fyrst í stað lét þessi guðsvolaða lest sér nægja að keyra um í sjónvarpsauglýsingum undir dynjandi tónum lagsins frábæra "Holidays are coming! Holidays are coming! Holidays are coming! Coca-Cola is coming to town!" en færði sig síðan upp á skaftið og þvælist nú um götur Reykjavíkur í erindaleysu einu sinni á ári, sjálfum sér til skammar og öðrum til ama.

Fyrir nokkrum árum síðan var ég staddur heima hjá Palla á Suðurgötunni um þetta leyti árs. Við höfum líklega verið að fylgjast með leikmönnum Liverpool sýna einhverjum minni spámönnum hvar Davíð keypti ölið á sjónvarpsskjánum, og þegar því var lokið ákvað ég að halda heim á leið. Ég skrölti mér því út í bíl og þar sem ég var að búa mig undir að bakka út úr stæðinu fyrir framan húsið keyrðu þrír bílar úr téðri Coca-Cola lest framhjá, í sömu átt og ég var að fara, og einkennislagið þeirra hljómaði hátt og skýrt úr um gluggana. Ég hef eflaust hugsað með mér: "fífl" eða "asnar" eða eitthvað álíka jólalegt en gaf þessu ekki frekari gaum og renndi mér út úr stæðinu í humátt eftir kókbílunum. Vissi ég svo ekki fyrr til en fyrir aftan mig birtist annar af þessum blessuðum kókbílum, og annar þar fyrir aftan, og annar, og annar, og annar.........og mér rann kalt vatn milli skinns og hörunds þegar það rann upp fyrir mér að ég var staddur í miðri Jólalest Coca-Cola, á Mözdu 323, árgerð ´87. Í u.þ.b. tvær mínútur leið mér eins og ég væri lentur inni í þessari blessuðu auglýsingu þeirra, og það var vægast sagt óþægileg tilfinning, nánast súrrealísk í fáránleika sínum. Lagið hljómaði í eyrunum á mér, birtan af jólaljósunum stakk í augun, ég kófsvitnaði og ég gat ekkert hugsað annað en: "út! út! ég verð að komast út!!!" Sem betur fór var hringtorg ekki langt undan og þar náði ég að bjarga mér út úr lestinni á flótta. Ég lagði bílnum í næsta stæði, kveikti mér í sígarettu og beið eftir að skjálftakippirnir liðu úr líkamanum. Dreif mig svo heim og reyndi mitt besta til að gleyma þessari hörmulegu lífsreynslu. Það tókst ekki. Eftir þetta hefur mér alltaf verið meinilla við jólin.

Af því tilefni er gráupplagt að birta hér lista yfir leiðinlegustu jólalög allra tíma:

Topp 5 - Leiðinlegustu jólalög allra tíma:

1. U2 - Christmas (Baby Please Come Home)
2. Nat King Cole - The Christmas Song (Chestnuts Roasting on an Open Fire...)
3. Bruce Springsteen - Santa Claus is Coming to Town
4. Á Móti Sól - Þegar Jólin Koma
5. Larry Chance - Jingle Bell Rock

Einhverjir furða sig eflaust á fjarveru Jólahjóls á þessum lista. Málið er að Jólahjól er eiginlega meira útnauðgað og pirrandi lag en verulega slæmt lag eins og þau á listanum eru. Einnig var afar freistandi að skella nýja jólalaginu hans Bigitalus, a.k.a. Bigga í Maus, á listann en þar sem ég hef ekki enn heyrt lagið ákvað ég að láta það vera. Ég efast þó ekki um að þar er um tímamótaverk að ræða.

Fór á Seed of Chucky í gær og var spenntur - hef enda alltaf fílað Chucky en missti reyndar af síðustu mynd, The Bride of Chucky. Ætlaði mér alltaf að leigja hana en gafst ekki tími til þess. Það hefur greinilega haft sín áhrif. Við gáfumst upp eftir klukkutíma og löbbuðum út. Svona eru jólin.

Stranglers in the Night

- Stranglers voru fínir. Kom mér reyndar á óvart að Billy Idol væri farinn að syngja með þeim en það kom ekki að sök, a.m.k. ekki í fyrstu 5 eða 6 lögunum því þá heyrðist ekki múkk í blessuðum manninum. Þeir tóku samt ekki Nice´n´Sleazy. Það var slæmt.

- Pubquiz var lagt á föstudagskvöldið, að þessu sinni með Ölla mér við hlið. Kassanum voru gerð góð skil.

- Horfði á Jaws í fyrsta skipti í gærkvöldi. Bölvað vesen á þessum ókindum alltaf hreint.

- Í kvöld ætla ég svo að hafa fretpasta í kvöldmatinn. Ég hlakka til.

Ég og Himmi vorum saman í liði á pub-quiz á Grand Rokk á föstudaginn og..........unnum. Í verðlaun var kassi af bjór. Honum voru gerð góð skil. Ó já.

Góður draumur maður

Mig dreymdi í nótt að ég var að horfa á eina af mínum uppáhalds kvikmyndum - Með Allt á Hreinu - nema hvað að í aðalhlutverkum voru ekki Stuðmenn heldur Nælonstelpurnar. Ég man ekki eftir að hafa fundist neitt athugavert við þessa hlutverkaskipan fyrir utan það að mér fannst myndin ólíkt ófyndnari en áður. Úr því rættist þó þegar líða tók á drauminn því þá breyttust Nælon gellurnar hægt og rólega í liðsmenn Sumargleðinnar, Magnús Ólafsson, Ragga Bjarna, Þorgeir Ástvaldsson og co., og varð þá heldur betur kátt á hjalla - alveg þar til í lokin á myndinni þ.e.a.s., en þá létust tveir Sumargleðimenn (man því miður ekki hverjir) úr einhverjum billjard-tengdum sjúkdómi (hvaða banvæni sjúkdómur ætli sé líklegastur til að hrjá billjard spilara?). Endirinn á myndinni var því einkar sorglegur, en ég gerði mér samt grein fyrir því að leikararnir sjálfir voru ekki dánir heldur einungis persónur þeirra í myndinni. Ég vaknaði því sáttur.

Idiot

Ég missti af strætó. Á næsta ári verð ég orðinn of gamall til að taka þátt í Ædolinu. Þar með get ég gleymt því að verða nokkurn tíma heimsfrægur á Íslandi. En það er allt í kei, því það eina skemmtilega við að vera frægur er vaidaslega, afsakið, líklega að svara spurningalistum eins og þessum sem Ædol fólkið er svo heppið að fá að svara á netinu. Ég set tvistinn út og breyti í spaða: Hér er Ædol-prófællinn minn:

KJARTAN

Upplýsingar

Aldur: Nýlega orðinn 28 ára
Staður: Reykjavík
Stjörnumerki: Sporðdreki
Staða: Of gamall
Netfang: kjartang@hi.is

1. Fullt nafn? Kjartan Guðmundsson
2. Fyrirmyndin í lífinu? Ég er ekkert fyrir myndir, enda eru þær oftast fyrir, myndirnar þ.e.a.s.
3. Hvaða bók hefur haft mest áhrif á þig? Það hlýtur að vera Seinna Lúkkið e. Valla Sport
4. Hvern myndir þú mest vilja hitta? Sverri Stormsker
5. Uppáhaldsnafn (ef þú mættir velja þér annað nafn)? Alfons Ludoman
6. Uppáhalds hlutur? Mér þykir afar vænt um Kjartan Galdrakalls-dúkkuna mína
7. Æskudraumur? Ég varð snemma frumlegur og dreymdi um að verða poppsöngvari eða atvinnumaður í knattspyrnu
8. Hvernig er tannburstinn þinn á litinn? Ef mig misminnir ekki er hann grænn
9. Hvað sefurðu yfirleitt marga tíma á nóttinni? ca. 9 tíma
10. Leiðinlegasta sem þú gerir? Klippa á mér táneglurnar, enda hef ég aldrei náð almennilegum tökum á því
11. Ef þú fengir einn dag aleinn/alein, hvað myndirðu gera? Prumpa í kirkju
12. Ef þú gætir skipt um starf, hvað sérðu fyrir þér að gera? Ég gæti vel hugsað mér að gera eitthvað í sambandi við garðyrkju
13. Leyniuppskrift fyrir hæsi og kvefi? Þamba viskí, eins viðbjóðslega ógeðslegt og það er á bragðið svínvirkar það á kvef
14. Uppáhaldsmatur/uppskrift? Píta með hnetum
15. Manstu eftir “mómenti” sem breytti öllu í lífi þínu? Já, man vel eftir því mómenti enda ekki ýkja langt síðan
16. Bugs Bunny eða Daffy Duck? Báðir hommar - Andrés er eina öndin með viti
17. Skúrar þú heima hjá þér? Það hefur komið fyrir já
18. Hvar ætlarðu að eyða ellinni? Á Ibiza

Minni svo á þáttinn á föstudagskvöldið. Kjósið Skúla - hann mun rúla!

Hann Harry Harry Harry Bela Fonte mær

Horfði á Gísla Martein á laugardagskvöldið. Ég veit að aðgát skal höfð í nærveru Gísla og auðvitað á maður að fara varlega í að segja svona sterka hluti og allt það en goddamn! - ég get ekki sagt annað en:

Hólí Mólí!

Ég þurfti að draga sængina yfir hausinn á mér á verstu mómentunum. Aldrei hef ég upplifað annað eins.

Liverpool að prumpa í buxurnar - framherjalausir og allslausir. Það hefði kannski verið ráð að halda Fowler á launaskránni fyrir svona rigningardaga - nú eða Owen. Fowler auðvitað betri en flestir aðrir, feitur eður ei. En svona er þetta - það er auðvelt að vera bitur eftir á.

Veit ekki alveg hvað er að gerast með hann Sævar C. Ég og Lára vorum farin að hlakka til að sjá uppfærslu hans á Kardimommubænum í Kristjaníu í kringum jólin en svo er hann bara hérna á Íslandi að ógæfast eitthvað. Minnir mig á það þegar ég og Ölli ákváðum að kíkja í einn öllara á Dillon fyrir nokkrum árum. Það fyrsta sem blasti við okkur þegar við opnuðum hurðina á staðnum var Sævar, skælbrosandi. Hann benti okkur á að það væri ljósmyndasýning á efri hæðinni og hvort við ætluðum ekki að kíkja á? Eitthvað var ég efins en Ölli kom fyrir mig vitinu með einni stuttri setningu: "Ef Sævar C. vill að þú kíkir á ljósmyndir þá KÍKIR þú á ljósmyndir!" sagði hann. Auðvitað var það alveg rétt hjá honum.

Skúli

Gamli bekkjarbróðir minn og æskuvinur Skúli er án efa maðurinn til að halda með í Idolinu. Djöfull er miklu skemmtilegra að horfa á þetta þegar maður kannast við einn af keppendunum. Allt annað líf hreinlega. Ég þarf nú varla að taka það fram að ég býst við því af lesendum mínum að þeir geri allt sem í þeirra valdi stendur til að greiða leið Skúla í úrslitin. Leggjumst nú öll á eitt. Framtíðin er björt, framtíðin er Skúli!

Á sama tíma að ári

Dem! Klikkaði enn einu sinni á að hringja sprengjuhótun á Edduverðlaunin. Þetta má ekki gerast aftur.

Ókeiiiiiiiii......

Núna rétt áðan hitti ég gamla bekkjarsystur mína hérna á Þjóðarbókhlöðunni og við tókum tal saman. Í þessu örstutta samtali sem við áttum tókst henni á aðdáunarverðan hátt að segja"ókeiiiiiiiii" 4 sinnum;

1.
Hún: Hvað ertu að læra?
Ég: Félagsfræði
Hún: Ókeiiiiiiiiii!

2.
Hún: Áttu mikið eftir?
Ég: Nei
Hún: Ókeiiiiiiii!

3.
Hún: Býrðu ennþá í Þingholtunum?
Ég: Nei, á Vesturgötunni
Hún: Ókeiiiiiiiiii!

4.
Hún: Ertu oft hér að lesa?
Ég: Það kemur fyrir
Hún: Ókeiiiiiiiiiii!

Nú hef ég svo sem ekkert á móti þessu orði - ókei, en það fer í mínar fínustu taugar hvernig meginþorri ungs fólks notar það um þessar mundir. Ókei er fínt orð. Ef einhver segir t.d. við mig: "hei Kjarri, ég ætla út í sjoppu - ég kaupi Maltöl og Fetaost fyrir þig eins og venjulega!" þá svara ég að bragði: "ókei" - til að kvitta fyrir það að ég hafi heyrt í viðkomandi, skilið það sem hann sagði og sé sáttur við ráðahaginn. Þau ókei sem ég læt út úr mér eru stutt og og laggóð. "Ókei!" Nú um stundir notar fólk þetta orð í tíma og ótíma í samtölum sín á milli í stað þess að segja bara "já, já" eða "einmitt" eða eitthvað í þeim dúr og það böggar mig - en þó ekki eins mikið og það böggar mig hvernig fólk segir þetta: "ókeiiiiiiiii." Það er erfitt að lýsa málrómnum nákvæmlega en mig grunar að þið skiljið hvað ég á við. Þetta er eitthvað svo hryllilega amerískt og viðbjóðslegt, og það sem verra er;, það virðast bókstaflega allir gera þetta. Ég veit ekki alveg hvernig ég slapp við þetta helvíti en mig grunar að ég hafi verið búsettur erlendis þegar þessi viðbjóður hófst - í það minnsta man ég ekki eftir að hafa orðið var við þennan faraldur áður en ég fór út og ég man vel eftir fyrsta skiptinu sem þetta truflaði mig alvarlega; þá fékk ég senda vídeóspólu í flugpósti með einhverjum þætti sem mig langaði til að sjá og aftast á spólunni hafði slæst með hluti úr þættinum Ísland í Dag. Þá var Andrea Róberts við stjórnvölinn og var að taka viðtal við einhvern aðila sem ég kann ekki frekari deili á (ætli það hafi ekki verið konan sem hún spurði á svo eftirminnilegan hátt hvort það væru margir Íslendingar sem smituðust af krabbameini á ári hverju), en ég hjó eftir því að eftir hvert einasta svar tónaði Andrea svo hrollur fór um mig allan: "ókeiiiiiiiiiiiiii". Þá hélt ég auðvitað að þetta atferli væri bundið við Andreu og mögulega nokkrar misvitrar vinkonur hennar - mig grunaði ekki að þegar ég kæmi heim til Íslands u.þ.b. ári síðar væri nánast hver einasti Íslendingur á aldrinum 5 til 35 ára farin að apa þetta eftir henni. Ég reyndi lengi að leiða þetta hjá mér en nú er svo komið að ég get hreinlega ekki orða bundist.

Nú er ég alls enginn málfarsfasisti og hundleiðist fólk sem er sýknt og heilagt að leiðrétta mig. Ég sletti eins og aðrir, bæði ensku og dönsku og m.a.s. stöku sinnum sænsku. En það er eitthvað við þetta andskotans "ókeiiiiiii" sem fer alveg hreint voðalega í mig. Ég veit ekki alveg af hverju. Elskuleg kærasta mín tók eftir því að ég byrjaði að svitna og skjálfa í hvert sinn sem hún notaði þetta og er blessunarlega farin að hætta því, a.m.k. í námunda við mig, en sömu sögu er ekki að segja af flestum öðrum. Þetta er farið að taka á taugarnar og því vil ég nýta mér þennan vettvang til þess að hvetja fólk til að hætta þessu. Ég hef ákveðið að gefa ykkur rúman tíma til að venja ykkur af þessu - heila 2 mánuði. Ef þetta verður ekki komið í lag þá neyðist ég til að grípa til örþrifaráða. Þau ráð felast í því að ég mun taka upp á því við hvern þann sem bombardar mig með "ókeiiiiiiiiii"-um að bombarda viðkomandi á móti með einni verulega slæmri klysjusetningu út bandarískri bíómynd. Þetta er auðvitað neyðarúrræði - nauðsyn brýtur lög. Ég er dusilmenni - en ekki algert dusilmenni þannig að ég hef ákveðið að leyfa ykkur, lesendum, að velja klysjuna. Þessar 3 klysjur eru í boði: (vinsamlegast kjósið í Klæng Sniðuga)

1. Smmmokkinnnnnn!!!! (Jim Carrey í The Mask)

2. Un-fuckin´-believable - OH!!!! (Andrew Dice Clay í Ford Fairlane)

3. Gooooood Morning Vietnaaaaaaam!!!! (Robin Williams í Good Morning Vietnam)

Hljómar illa, ekki satt? Ég hef fulla trú á því að okkur takist með samstilltu átaki að ná markmiðinu:

ÓKEIIIIII-LAUST ÍSLAND 2005

Góðar stundir.