Hrafnhildur er nýbyrjuð að tjá sig um sín hugðarefni. Okkur telst til að fyrsta orðið hennar hafi verið "bebe" sem þýðir í raun "BB". Ég vissi hreinlega ekki að dóttir mín væri svona mikill blúsáhugamaður, var hálfpartinn að vona að fyrstu orðin yrðu "Bjartmar", "Morrissey", "Ice-T" eða eitthvað í þá áttina, en nei! BB skal það vera og er það hið fínasta mál. Ég skýt á að næsta orð verði annaðhvort "Muddy" eða "Pinetop".

Síðan ég fékk kosningarétt hef ég alltaf nýtt atkvæðisrétt minn. Aldrei skilað auðu, alltaf merkt við skásta kostinn hverju sinni. Nema eitthvað stórvægilegt gerist á næstu þremur mánuðum mun sú ekki verða raunin í vor. Það eina sem ég þarf að gera upp hug minn um er hvort ég eigi að hrækja eða skeina mér á atkvæðisseðlinum.

Spurning: Hvað eiga eftirfarandi 3 lög sameiginlegt, fyrir utan það að vera tvímælalaust í hópi bestu laga í heimi?

1. Roy Orbinson - Blue Bayou
2. Billy Joel - An Innocent Man
3. The Zutons - Confusion

Svar: Þau byrja öll nákvæmlega eins.

Voðalega er lítið stuð að vera með svona músíkpælingar þegar maður getur ekki leyft lesendum að heyra það sem maður er að þvaðra um. Mig langar í alvöru heimasíðu þar sem ég get boðið lesendum upp á músík og myndir og þessvegna rassgatið á mér ef ég skyldi vera í þannig fíling. Hver getur hjálpað mér að búa þannig til?

Annars er ég á leiðinni á Liverpool - Man United á morgun en ætla ekki að vera með neinar yfirlýsingar, minnugur fíaskósins sem fylgdi í kjölfar síðasta kjaftbrúks hjá mér. Læt nægja að segja að ég vonast til þess að við töpum ekki leiknum. Fyrir þessum ræflum.

Netlögga

Tímamótaverkið "Kökubókin" sem Afgreiðsla Smjörlíkisgerðanna hf. gaf út á áttunda áratugnum er stappfull af nytsamlegum ábendingum:

Brúna tertu mætti skreyta eins og negrahöfuð fyrir barnasamkvæmi. Hárið er skafið súkkulaði og ananas og brjóstsykri raðað kringum negrahöfuðið.

Fyrir réttu ári síðan fæddist hið óvenju yndislega stúlkubarn Hrafnhildur Kjartansdóttir á Landspítalanum í Reykjavík. Hún hefur verið mömmu sinni og pabba endalaus uppspretta ómældrar ánægju síðasta árið og herma fregnir að stoltari foreldrar séu vandfundnir heims um ból.
Frívaktin náði tali af Hrafnhildi eldsnemma í morgun. Aðspurð sagðist hún ætla að eyða afmælisdeginum í ró og næði og jafnvel að naga nefið á bangsanum sínum ef tími gæfist til.
Við óskum Hrafnhildi innilega til hamingju með stórafmælið og birtum hér tvær exclusive fréttamyndir af skvísunni. Sú fyrri var tekin í morgun og sú síðari þegar Hrafnhildur rakst á sjálfan Ringo á röltinu í miðborg Liverpool. Vel fór á með þeim tveimur enda um afburðafólk að ræða.

Og ég spyr enn: Er einhver hér í heimi sem hefur ekki beðið alla sína ævi eftir því að Curver og Kimono leiði saman hesta sína?

Bubbi Byggir Robot

Eins og adur sagdi er margt funky i kyrhausnum. Megas er ekki allur thar sem hann er sedur, frekar en korfuboltamadurinn her ad nedan. Er ekki kominn timi a biomynd i fullri lengd med honum og Bubba i adalhlutverkum?

Það er margt skrýtið í kýrhausnum. Ég var að lesa umfjöllun á heimasíðu ESPN um John Amaechi, fyrrverandi NBA leikmann, sem er að koma út úr skápnum um þessar mundir. Amaechi er fyrsti fyrrverandi NBA leikmaðurinn sem kemur opinberlega út úr skápnum og þykja þetta því nokkuð stórar fréttir vestanhafs. Allt í fína með það. En svo fór ég að skoða kommentin sem fólk getur skrifað á síðuna í tengslum við greinina og komst þá að því að orðið "gay" er ritskoðað af ESPN síðunni og breytt í "####". Hér er dæmi um komment sem einhver skrifaði:

"Racism in sports still rears its ugly head from time to time, so can you imagine the amount of abuse a #### player would be subject to?"

og annað dæmi:

"Maybe its time for a #### NBA player to come out as a role model for other young ####/lesbian atheletes."

Mér finnst magnað að síða sem slær þessari frétt upp á forsíðu (og í kjölfarið fylgdi grein sem hvatti ekki bara fyrrverandi heldur líka núverandi samkynhneigða NBA leikmenn til að drífa sig út úr skápnum hið snarasta) ritskoði síðan orðið "gay" í kommentakerfinu sínu. Einnig vekur athygli að orðið "lesbian" er ekki ritskoðað. Er þetta ekki eitthvað öfugsnúið? (pun intended).

Jæja lömb, ég er á leiðinni á Liverpool - Everton. Ég hef það sterklega á tilfinningunni að við munum sýna þeim bláu ýmislegt í dag, t.d. í tvo heimana og hvar Davíð keypti ölið. Það er næsta víst.

Ætli það sé einhver í heiminum sem hefur ekki, á einhverjum tímapunkti í lífi sínu, viljað vera Roachford?

Ég á við svefnleysi að stríða. Næ einungis að sofa í u.þ.b. 2-3 tíma snemma á morgnana og dreymir þá einhverja outlandish sýru. Hvað get ég gert í þessu?

Ég var nýverið neyddur til að skipta um blogger og skemmst er frá því að segja að þessi nýi blogger er ömurlegur. Síðan er öll í hassi: grænir stafir á grænum bakgrunni, allar gömlu færslurnar mínar horfnar og myndirnar af ávöxtunum farnar líka. Mér er illa við að skipta alfarið um útlit á síðunni enda hef ég verið mjög ánægður með ávaxtalúkkið í þessi bráðum fimm ár sem Frívaktin hefur verið til. En er einhver Tóti Tölvukall þarna úti sem getur hjálpað mér að finna gömlu færslurnar?

Ég var á leiðinni heim úr ASDA súpermarkaðnum áðan í pissandi, grenjandi rigningu og hélt á u.þ.b. tíu níðþungum plastpokum, troðfullum af næringarríkum matvörum. Fyrir utan húsið sem ég bý í renndi þá upp mér bíll og tveir ungir menn sem í honum voru spurðu mig hvort ég vissi nokkuð hvað klukkan væri. Ég nennti alls ekki að leggja frá mér alla pokana og líta á klukkuna en að sama skapi vildi ég ekki vera dónalegur við þessa vingjarnlegu drengi. Ég lagði því allt draslið frá mér en í þann mund sem ég lyfti upp hendinni til að líta á úrið mitt sprungu strákarnir úr hlátri og brenndu í burtu. Ég hló ekki. En ég glotti inni í mér. Svona eftir á. Löngu eftir á.....

Eins og mér finnst cheddar ostur svakalega góður, og byrgði mig upp af cheddar í hvert sinn sem ég fór út fyrir landsteinana meðan ég bjó á Íslandi, er ég dálítið farinn að sakna gamla bragðlausa Gouda ostsins. Hann meltist svo vel.

Laddi er sextugur í dag. Um þessa íslensku goðsögn, sem hefur fylgt manni alla ævi á einhvern hátt, hef ég aðeins eitt að segja: menn eins og hann vaxa ekki á trjánum. Til hamingju með afmælið æringinn þinn!

Kiddi Vídjófluga

Já og svona fyrst ég er að þessu þá er ekki úr vegi að rifja upp gamla góða tíma með líkkistusmiðnum Kidda á Egilsstöðum. Ég man eftir þessu eins og það hafi gerst í gær.

Tom Cruise squirted

Já, þetta var ég að læra að gera - setja youtube dót beint á bloggið. Ég er alltaf soldið seinn að fatta svona nýjungar. Ég var að sjá þetta í fyrsta skipti núna, ég var reyndar í London í fyrra þegar þetta gerðist en sá þetta klipp aldrei þá. Eflaust hafa margir séð þetta áður en, eins og ég sagði, þá er ég stundum dáldið sló. Þetta er alveg sprenghlægilegt a.m.k. og ekkert að því að kíkja á þetta aftur.

Sly Stallone er staddur hér í Liverpool og skellti sér á völlinn um helgina. Rökhugsun hefur aldrei verið hans sterkasta hlið, og eins og sést á myndinni valdi karlgarmurinn vitlausan fótboltavöll. Ég get ekki sagt að ég sé ánægður með þessa hegðun sem hann sýnir á myndinni, en fyrirgefur maður Sly ekki hvað sem er? Ég hef aldrei farið dult með aðdáun mína á þessu heljarmenni og get varla beðið eftir frumsýningunni á Rocky Balboa næsta föstudag. Ég hugsa jafnvel að ég komi til með að skrifa gagnrýni um myndina hér á bloggið. Það verður þá fyrsta kvikmyndagagnrýni Frívaktarinnar, enda tilefnið ærið. Ég sá treilerinn í sjónvarpinu áðan og þ.á.m. þessa orðasennu milli Rocky og þeldökka unglingsins Mason, sem hann kemur líklega til með að berja í kæfu í hringnum:

Mason: "It's over for you."
Rocky: "Nuthin's over 'til it's over"
Mason (hlær kaldhæðnislega): "When's that line from? The Eighties?"
Rocky (glottir á veraldarvanan hátt): "Actually, I think that's from the seventies."

Ég býst við a.m.k. þremur Óskarsverðalaunatilnefningum, fyrir besta leik í aðalhlutverki, bestu tónlist og besta handrit.

Það er allt að verða vitlaust í Celebrity Big Brother. Leo Sayer hætti sjálfviljugur í þættinum vegna þess að allar nærbuxurnar hans voru orðnar skítugar. Leo vildi ekki þrífa naríurnar sínar fyrir framan annað fólk og rauk því út í fússi. Jermaine Jackson tók brotthvarf Leo svo nærri sér að hann fór að gráta.

Sjónvarp gerist ekki mikið betra en þetta.

Ég var að gera ansi merkilega uppgötvun rétt í þessu. Gamalt, goslaust pepsi drukkið beint úr plastflösku bragðast nákvæmlega eins og Soda-Stream með Cola bragði. Já, þessu taldi ég mig tilneyddan að segja einhverjum frá.